Gespecialiseerde advocaat zoeken?
Als je een gespecialiseerde advocaat zoekt, kijk dan even in onze
Alleen bestemd voor advocaten!
Om de geenszins als denkbeeldig te verwaarlozen kans dat uw cliënten
meelezen op deze pagina, hetgeen niet
geoorloofd is, zoals de titel van deze pagina in meer dan voldoende mate aan hen
duidelijk had moeten maken, zoveel mogelijk te elimineren zonder daarbij over te gaan tot
het maken van volledig afgesloten pagina's waar u slechts via gebruikersnamen en wachtwoorden kunt
inloggen, zoals wij bijvoorbeeld gewend zijn van Balienet en andere alleen voor u
toegankelijk webpagina's, neem ik de vrijheid (maakt u zich geen zorgen, enkel in deze
alinea) om de stijl die inmiddels lang niet meer ieder van u hanteert in berichten
aan cliënten, maar die
anderzijds toch ook nog niet geheel is uitgestorven, even te imiteren.
Zo, vanaf hier kunnen wij vrijuit met elkaar spreken. Uw cliënt
is ruimschoots vertrokken.
Boeven met een bef of een communicatieprobleem?
In de tweede auditronde werd het cliënttevredenheidsonderzoek, althans het plegen
van voorbereidingshandelingen daartoe, verplicht gesteld.
Ik heb in die tijd met velen van u mogen spreken over deze nieuwlichterij,
niet alleen over uw ergernis over nog meer rare normen en stapels papier, maar ook
over de inhoud: hoe tevreden zijn uw cliënten.
Alom was het oordeel: waarom moet ik iets onderzoeken als ik het antwoord al weet?
Mijn cliënten zijn tevreden, heel tevreden. Ze sturen bloemen, flessen wijn en
bedankbrieven. Ik hoor nooit klachten, integendeel. Ik ben er zeker van dat mijn
cliënten mij ook bij anderen zullen aanbevelen.
Onlangs liet de orde weer eens onderzoeken hoe cliënten en potentiële cliënten
(particulieren en MKB)
over u denken. Enkele citaten: eigenwijs, arrogant, leugenachtig, gladjakkers,
zakkenvullers, schurken, boeven met een bef en geldwolven zonder geweten.
Vergeleken met andere beroepen scoort u slechts ietsje hoger in aanzien dan politici
(die altijd al tot de zelfkant van de samenleving behoorden) en bankiers en verzekeraars
(de nieuwe ratten van de maatschappelijke opinie).
Uw aanzien is ruimschoots lager dan dat van makelaars, aannemers en garagehouders.
Ik wil niets onaardigs zeggen over deze eerzame beroepen, maar u begrijpt wellicht waar ik
heen wil.
Het heeft er de schijn van dat er een zekere discrepantie bestaat in perceptie tussen u en uw
cliënten als het gaat over uw funcioneren.
Minder vriendelijk gezegd: er zijn slechts twee mogelijkheden. U bent een boef met een bef
(en u dient dan wat mij betreft uw nobele vak gelijk te verlaten) of u hebt een serieus
communicatieprobleem (welk probleem u met spoed dient op te lossen).
De volledige tekst van het onderzoek vindt u
hier (PDF).
Uw grootste kracht is uw grootste zwakte. Over beroepsdeformatie.
Toegegeven, de titel van dit blokje lijkt uit de softe sector te komen, en de
meesten van u houden daar niet van. Maar wees niet bezorgd; mijn verhaal hier heeft
een zeer zakelijke kant.
Als ik u vraag wat een goede advocaat is, dan denkt u (met uw grote klanten)
aan vakinhoudelijke kwaliteit.
Als ik uw particuliere of MKB-cliënt hetzelfde vraag, is het antwoord: iemand
die mijn probleem begrijpt, die aan mijn kant staat en die er alles aan doet om
mijn probleem op te lossen.
Wil die cliënt geen vakinhoudelijke kwaliteit? Natuurlijk wel, maar uw cliënt
heeft geen manier om dat te controleren en kan u alleen beoordelen op uw betrokkenheid.
Als jurist in hart en nieren bent u gewend om ieder probleem bliksemsnel te
analiseren. Pro's en contra's flitsen door uw hoofd, kansen worden ingeschat,
risico's worden beoordeeld, en voordat de vraag goed en wel is gesteld, heeft
u het antwoord al gereed. Het is precies deze eigenschap die uw grote cliënten
zo waarderen (en waar zij veel voor willen betalen).
In mijn opleiding tot mediator hield mijn, mij zeer dierbare, docente Marga Schreuder mij
steeds voor
dat advocaten heel veel moeten afleren om een goede mediator te
worden.
Mediators weten dat je niet moet beginnen met de oplossing maar met het probleem.
En dat het probleem lang niet alleen maar bestaat uit hetgeen als het probleem wordt verwoord.
Daarachter zit het werkelijke probleem, de werkeljke reden waarom een voorval
tot conflict is uitgegroeid.
U kunt de werknemer die zijn chef uitmaakt voor een edel deel of erger,
ongetwijfeld binnen 10 seconden vertellen of dat al dan niet een ontslag op
staande voet rechtvaardigt. En uiteindelijk zult u die conclusie ook zeker
moeten melden. Maar bedenk dat u met iemand zit te praten die jarenlang is
getreiterd, die tot het uiterste heeft geprobeerd om het te redden op zijn werk,
die ook nog problemen thuis heeft, die zwaar overspannen is en op het punt staat
om in te storten.
Voor een advocaat is het vrijwel onmogelijk om
die razendsnelle denkmachine even stop te zetten. En als binnen 10 seconden
de goede oplossing uit de denkmachine komt, dan levert u dat een kick op,
een heerlijk tevreden gevoel: ik heb het weer geflikt.
Maar u lijkt dan toch een beetje op het beteuterde jongetje dat zich afvraagt:
"Waarom is mama nou niet blij?" nadat hij de hele keuken met tomatenketchup rood
heeft geverfd, want mama had toch gezegd dat zij een keuken in haar lievelingskleur wilde?
Gelooft u mij niet, laat dit stukje dan eens lezen aan uw partner thuis, en
vraag of hij of zij iets herkent in dit verhaal. Zelf denkt u dat u een normaal mens bent,
maar dat bent u niet, u bent een advocaat. U heeft een oplossing al gevonden
voordat iemand de kans heeft gehad het probleem uit te leggen, en degene
die een probleem heeft zal zich zo nooit begrepen voelen.
U bent gewend om uw boosheid, uw gevoel voor recht en onrecht, uw
verontwaardiging over wat er gebeurd is, onmiddellijk om te zetten in actie,
in een oplossing. En u doet dat goed, heel goed. Maar uw cliënt wil graag iets
meer zien van het proces dat zich in uw hoofd afspeelt, want alleen op die manier
kan uw cliënt er achter komen of u daadwerkelijk de goede advocaat bent die u bent.
Uw cliënt kan niet de kwaliteit van uw oplossing beoordelen, maar vaak wel het proces dat
daartoe leidt.
Imago en TV-advocaten
Helaas wordt uw imago niet alleen door uzelf bepaald, maar ook door uw vakbroeders
(en een enkele zuster), die ik gemakshalve maar even aanduid als de TV-advocaten.
Zelf twijfel ik over wat ik van ze moet vinden. Soms kan ik wel lachen om hun
cynische en bijtende commentaren, hun eigenwijzigheid, hun onafhankelijkheid, en
af en toe komt alle publiciteitsgeilheid mij ronduit gezegd de strot uit.
Wij weten (zie het onderzoek hierboven) dat hun optreden een bijzonder slecht
effect heeft op uw imago. "Boeven met een bef" en "Geldwolven zonder geweten" hebt u
waarschijnlijk aan hen te danken.
Maar ja, wat doe je ertegen. De Orde heeft al eens geprobeerd om ze van de buis
af te krijgen, maar de TV-advocaten vonden dat een inbreuk op hun recht op vrije
meningsuiting, en nog een twintigtal andere grondrechten geloof ik. Probeer aan een
advocaat maar eens iets uit te leggen zonder de gebeten-hond-reactie terug te krijgen.
Onbegonnen werk.
Toch zal ik, net als u, op ieder verjaardagspartijtje weer uitleggen (jammer
trouwens dat uw cliënten hier niet meer meelezen):
Je moet kiezen. Wil je de
garantie dat er geen crimineel vrij rondloopt,
dan zal je iedereen in Nederland in de gevangenis moeten stoppen. Wil je de
garantie
dat er niemand onschuldig vastzit, dan moet iedereen op vrije voeten blijven. Wil je
dat zoveel mogelijk criminelen in de gevangenis zitten en zo min mogelijk onschuldige
burgers, dan heb je onafhankelijke, kritische, eigenwijze advocaten nodig, die voldoende
tegenwicht bieden aan de blindheid die vaak goed is voor Vrouwe Justitia maar niet voor het
opsporingsapparaat. Advocaten die in durven te gaan tegen wat heel Nederland denkt en vindt.
Want wat uw (potentiële) cliënten, die zo slecht over u denken, wel eens vergeten, is
dat zij met heel Nederland stonden te juichen toen die schoften de gevangenis ingingen
van wie later bleek dat ze onschuldig waren.
En natuurlijk vertelt u er nog bij dat stafrecht maar een heel klein percentage
is van wat de advocatuur doet, en dat strafprocesrecht er niet is om misdadigers te
beschermen maar onschuldigde burgers, en dat u veel minder verdient dan Bram en Gerard,
nou ja, de rest weet u zelf wel.
Toch kunt u tegenwicht bieden aan de TV-advocaten.
Van
de advocaten van de kollektieven van vroeger werd nooit gezegd dat het zakkenvullers waren. En dat
was niet alléén omdat ze inderdaad hun zakken niet vulden, maar ook omdat ze lieten
zien dat ze voor een goede zaak vochten, zaken waar iedere burger zich mee kon
identificeren, en daarmee de publiciteit zochten. En dat leverde een heel ander
imago op van de advocatuur.
En nog steeds is een groot aantal advocaten dagelijks bezig om de rechten van
de burgers veilig te stellen. We horen er alleen nooit iets over.
Niet alleen in de individuele relatie tussen u en uw cliënt is
betere communicatie de hele crux van het verhaal. Ook hier bij de buitenwereld, uw
imago, gaat het vooral daarom.
$$$$$ in uw ogen? (deel 1)
Zouden uw cliënten weten dat een
gemiddelde advocaat in loondienst (met een werkweek van ruim
50 uur) begint met een bruto maandinkomen van
€ 2.400, om na 7 jaren op een bruto
inkomen te zitten van
€ 4.445, dan zouden zij schrikken. Niet van de hoogte maar van
de laagte. (Het onderzoek van de Jonge Balie over de inkomens van advocaten vindt u
hier .)
We spreken over bruto uurlonen van zo'n € 11 voor de beginner, tot € 20 voor de
ervaren advocaat.
Een advocaat met een
toevoegingspraktijk die als
zelfstandige werkt komt op,
u kent de som, 1.200 x 110 x 45% / 12 =
€ 4.950, maar er is dan nog geen
vakantiegeld, pensioenopbouw en arbeidsongeschiktheidsverzekering.
Zou dezelfde advocaat een
grotendeels betalende praktijk hebben, dan gaat het
inkomen richting
€ 8.000 à € 9.000 per maand, met dezelfde nog af te trekken posten
en ondernemersrisico's.
Bij een wat groter kantoor komen de bazen overigens een stuk hoger uit (en hun
medewerkers een stuk lager).
Grofweg rekenend praten we over inkomens van zo'n 20% tot 70% van de Balkenende-norm,
zo'n beetje vergelijkbaar met het inkomensniveau van
fysiotherapeuten of marketingsadviseurs, maar met een wat grotere spreiding (vergelijking per beroep
hier).
De getallen hier geven een redelijk beeld van het inkomen van de advocaat
waar de particulier en het kleinbedrijf mee te maken heeft (veelal de kleinere
advocatenkantoren).
Naast deze groep advocaten is er ook
een groep grootverdieners, heel globaal gesproken
de ervaren advocaten die werken bij de grote kantoren en vooral het
grote bedrijfsleven bedienen. De cliënten van deze advocaten hebben niet veel
problemen met de honorering. Zij kunnen zelf vrij goed beoordelen of de
kwaliteit van het geleverde werk in verhouding staat tot de prijs, en zij klagen niet.
Dit soort advocaten is geheel onbekend bij het grote publiek. De gewone man komt
niet op hun kantoren en de advocaten zelf verblijven in bibliotheken en vergaderzalen
en komen nooit op TV.
Zou het publiek deze categorie advocaten kennen en willen omschrijven
als "zakkenvullers", dan zouden we ons daar nog iets bij kunnen voorstellen
(niet wat betreft de toon maar wel wat betreft de inhoud van deze omschrijving).
De ironie wil echter dat juist de andere categorie, die veelal een goed maar niet
bovenmatig inkomen heeft, wordt gezien als "zakkenvullers".
Hoe zou dat komen? Alweer een communicatieprobleem?
$$$$$ in uw ogen? (deel 2)
We eindigden het vorige blok met een prangende vraag.
We beginnen maar eens met een voorbeeld:
U vraagt de vakschilder een offerte voor het verven van uw huis. De vakschilder
laat u weten: luister, ik reken € 50 per uur. Ik heb geen idee hoeveel tijd ik er
aan moet besteden. Het kan vriezen en het kan dooien. Geen idee of het in één keer
dekt of niet, dus misschien heb ik veel verf nodig of misschien weinig.
Misschien moet ik een steiger huren, maar misschien ook niet.
Wat zegt u? U wil de garantie dat het huis aan het einde van de rit rood is? Nee,
natuurlijk is er geen garantie. Maar ik zal mijn best doen.
En als u niet tevreden bent, dan kunt u natuurlijk altijd nog even bellen met
de patroon van de schildersbond; die zal mij dan wel zeggen wat hij er van vindt.
U vraagt voor de zekerheid nog een andere vakschilder. Deze is het roerend eens
met zijn collega: het werk is moeilijk in te schatten en het resultaat is bijna
niet te garanderen vanwege de moeilijke ondergrond. Zijn conclusie is:
Ok, ik schat het werk op 70 manuren, ervan uitgaand dat het in één keer dekt. Inclusief
verf en steigerhuur komt dat op, even rekenen, op € 7.250 rond. Is er een
tweede laag nodig, dan gaat dat een stuk sneller dan de eerste en het kost minder
verf; reken op € 3.000 extra. Aan u de keus: we doen één laag voor € 7.250 en daarna
beslist u of u de tweede laag wilt voor € 3.000, of we spreken € 8.750 af en het risico voor
de eventuele tweede laag is voor mij. Het minimum dat u mag verwachten is dat alle
rechte wanden hier er goed uit gaat zien; daar boven onder de dakgoot twijfel ik;
ik kan dat niet garanderen.
Ik zal de afspraken even op schrift zetten. O ja, zouden er onverhoopt klachten zijn,
ik ben aangesloten bij de Klachten- en Geschillencomissie.
Wie komt in het offertestadium als betrouwbaarste uit de bus?
Wie krijgt het werk?
Wij gokken erop dat u voor schilder 2 kiest. Hij houdt zich aan zijn afspraken, voert het
werk goed uit en stuurt de afgesproken rekening van € 8.750. U bent tevreden en over
10 jaar vraagt u weer dezelfde schilder.
Wat u niet wist (en wij lekker wel) is dat schilder 1 het werk ook goed zou
hebben uitgevoerd. Hij is lang bezig geweest, en u was ongerust omdat u geen idee
had wat u boven het hoofd hing. De teller bleef maar oplopen,
€ 1.000, € 2.000, € 3.000 enzovoorts; u werd met de dag ongeruster over wat er
nog ging komen. U kreeg steeds meer het vermoeden dat er nodeloos langzaam werd
gewerkt om de uren op te voeren. Hij bleef tussentijds maar om voorschotten vragen, terwijl het huis
er niet roder op leek te worden. Maar goed, uiteindelijk was het werk af; de
teller stond op € 7.000 en het zag er eigenlijk wel goed uit, maar u was
inmiddels aardig over de rooie. Zeker toen de
slotnota kwam: € 8.746,50. Oh, zei de schilder, had ik niet gezegd dat er 5% kantoorkosten
bovenop kwam en 19% BTW?
Had u schilder 1 gekozen, dan horen wij het u al roepen op het verjaardagsfeestje: allemaal zakkenvullers
die schilders, allemaal zakkenvullers!
Nog een keer: boeven met een bef of toch een communicatieprobleem?
Ik heb mij in menige bocht moeten wringen om u uiteindelijk toch vrij te
pleiten. Waarschijnlijk had u het zelf al helemaal niet meer verwacht. En de
redding komt ook nog uit geheel onverwachte hoek, van de Rabobank (u weet nog wel,
de enige bank in Nederland die niet weet wat "spaargeld" betekent, maar goed,
dat terzijde). Zie
hier
de samenvatting van het onderzoek.
Uit het onderzoek van de Rabobank blijkt dat u dusdanig in zichzelf gekeerd
bent, zo weinig visie en ondernemerschap hebt, zo weinig doet aan strategie,
communicatie, personeelsbeleid en interne processen, dat het geheel aan u voorbij gaat
dat het MKB om u zit te springen.
Het MKB staat klaar om u een bedrag te overhandigen van € 500.000.000 omzet per
jaar (jazeker, een half miljard). En wat willen ze daar voor terug? Een
transparant pakket met 'standaard' diensten voor nieuwe klanten voor een redelijk
tarief, kennis van wat er speelt in ondernemersland en een meer klantgerichte
benadering.
Is dat te veel gevraagd? In het onderzoek zie je de wanhoop van de onderzoekers.
Zij constateren: "Ondertussen blijven advocaten zich vooral richten op de
kwaliteit van de inhoud."
De vakinhoudelijke kwaliteit bewaken is natuurlijk belangrijk; zonder kwaliteit
van de inhoud is er geen vak. Maar zoals de onderzoekers opmerken: die kwaliteit
is geen onderscheidende factor meer. Met alléén kwaliteit red je het niet.
Er zijn veel kapers op de kust.
Het is natuurlijk niet verstandig wat u doet, maar u verdient wel waardering
voor uw manier van denken. Er zijn niet veel mensen in Nederland die een half miljard
laten lopen uit liefde voor hun vak. En misschien heeft de liefde u blind gemaakt,
het blijft liefde.
Iemand die een half miljard niet ziet liggen, kan geen
zakkenvuller zijn. Het bewijs is hiermee geleverd: u bent geen boef met een
bef. Wat denkt u, zou het kunnnen zijn dat u een communicatieprobleem heeft?